در رفتگی لگن در بزرگسالان

در رفتگی لگن در بزرگسالان

یکی از بزرگترین مفاصل در بدن انسان مفصل لگن می باشد.مفصل لگن طوری ساخته شده که بتواند وزن را تحمل کند و در جهت های مختلف بتواند حرکت های مختلفی را انجام دهد. قسمت های کپسول مفصلی،عضلات، رباط ها و لابروم ( لابروم یک بافت غضروفی می باشد) در بدن وجود دارند که پایداری لگن را به عهده دارند.

مفصل و استخوان

مفصل لگن و شانه دارای ساختاری یکسان اند و متشکل از یک استخوان به شکل توپ و یک سوکت مدور می باشند.سر استخوان فمور ( استخوان ران پا) قسمت توپی شکل است و استابولوم که قسمتی از استخوان لگن خاصره می باشد قسمت سوکت مانند را تشکیل می دهد.استابولوم یک تورفتگی مدور شکل با عمق کم است اما قسمت توپی شکل استخوان ران دارای اندازه بزرگی می باشد. چرا که این اندازه ها به لگن اجازه می دهد که دارای دامنه حرکت گسترده ای باشد.

با استفاده از غضروف مفصلی نیز سر هر دو استخوان پوشانیده شده است.غضروف این ناحیه دارای سطح صاف و سیقلی است و به دو استخوان این امکان را می دهد که به راحتی روی یکدیگر سر بخورند.

لابروم و رباط ها

برای تامین شدن ثبات و پایداری لگن در اطراف لگن 5 مفصل وجود دارند.قسمتی به نام لیگامنت وجود دارد که دارای بافتی نرم می باشد و سر استخوان ها را به هم وصل می کند. ممکن شدن تحرک لگن در برخی جهت های خاص را لیگامنت ها و کپسول مفصلی بر عهده دارند. این دو قسمت ثبات مفصلی را برای مفصل به وجود می آورند.

یک بافت از جنس فیبر و غضروف به نام لابروم نیز در اطراف سوکت (استابولوم) قرار دارد که وظیفه آن افزایش ثبات در مفصل لگن و افزایش عمق می باشد.

در رفتگی لگن

در رفتگی لگن در بزرگسالان بسیار کم اتفاق می افتد؛ چرا که لگن دارای ثبات بالایی می باشد.عواملی مانند فشار و یا ضربه شدید از عوامل در رفتگی لگن می باشند.مفصل لگن به دو صورت؛به سمت جلو یا به سمت عقب،دچار در رفتگی می شود.در اغلب موارد در رفتگی لگن به سمت عقب می باشد. (70 تا 80 درصد موارد). و اغلب موارد در رفتگی لگن (90 درصد) در زمان فعالیت ورزشی صورت می گیرد.البته تصادف با ماشین که باعث وارد شدن ضربه به لگن می شوند نیز جزو موارد متداول در، در رفتگی لگن می باشند.

درمان-در-رفتگی-لگن-در-بزرگسالان

علت و سازوکار آسیب دیدگی

زمانی که در هنگام خم شدن لگن یا زانو فشار زیادی به آن وارد شود لگن به سمت عقب دچار در رفتگی می شود.این حالت لگن را به سمت پای مقابل ( به سمت داخل) می شود و باعث چرخش داخلی در لگن می شود، که استخوان ران به لگن فشار وارد می کند و این فشار باعث می شود لگن به سمت عقب دچار در رفتگی شود که به دلیل بیرون زدگی استخوان فمور به سمت عقب می باشد.

موارد زیر می توانند از دلایل در رفتگی لگن باشند:

  • در رفتگی رو به جلو در هنگام پریدن و انجام ندادن فرود به نحوی مناسب در فعالیت های ورزشی مانند اسکی، بسکتبال، ژیمناستیک
  • برخورد زانو به داشبورد یکی از دلایل شایع این اتفاق می باشد.برای پیشگیری از این مشکل می توان از کمربند ایمنی استفاده کرد.
  • انجام ورزش هایی پر از برخورد و خشن که افراد با زانو زمین می خورند و یا به شدت باهم برخورد می کنند مانند فوتبال آمریکایی و راگبی
  • افتادن و زمین خوردن در مواردی که حالت پاها به همان شکلی که در بالا گفته شد قرار بگیرد.
  • در زمانی که مفصل لگن خم باشد اگر نیروی زیادی به آن وارد شود موجب می شود که لگن دچار در رفتگی به سمت جلو بشود. چرا که این نیرو باعث چرخش خارجی لگن و حرکت مفصل به سمت خارج می شود.

علائم در رفتگی لگن

  • وارد شدن فشار زیاد به زانو یا ایجاد مشکل در راه رفتن
  • احساس ضعف در مفصل لگنی که دچار آسیب شده
  • مورمور و بی حسی و گزگز پاها که نشانه درگیری عصب در موارد در رفتگی می باشد. ( اغلب عصب سیاتیک درگیر می شود.)
  • درد فراوانی که به زانو و پا سرایت کند و احساس درد در کمر پس از وارد شدن فشار زیاد و زمین خوردن
  • کاهش توانایی در حرکت دادن لگن
  • در مواردی که در رفتگی به سمت عقب باشد کوتاه به نظر رسیدن، چرخش لگن به سمت داخل و یا نزدیک بودن به پای مقابل نیز اتفاق می افتد.

از آنجا که ممکن است به دلیل آسیب دیدگی چرخش خون دچار اختلال شده باشد، باید ضربان قلب کنترل شود.

گاها همراه با در رفتگی برخی شکستگی ها نیز اتفاق می افتد؛ به همین دلیل انجام عکس برداری رادیولوژی نیز لازم و ضروری است.از آنجا که ممکن است لگن به خاطر کم خونی دچار نکروز شود، لذا بررسی وضعیت چرخش خون در مفصل نیز لازم و ضروری می باشد.

درمان-در-رفتگی-لگن-در-بزرگسالان-2

اقدامات پزشکی

در رفتگی لگن در بزرگسالان جزو موارد اورژانسی می باشد و سریعا باید تحت درمان قرار گیرد. چرا که باید سریعا لگن به محل اصلی خود برگردد و یا اینکه تا حد امکان محل قرار گیری آن مورد اصلاح و تصحیح قرار بگیرد.

  • در صورتی که هیچ عوارضی در مورد در رفتگی لگن دیده نشود، پزشک لگن را به محل اصلی خود باز می گرداند واصطلاحا آن را جا می اندازد. برای انجام این کار ممکن است پزشک از مسکن و یا بی حسی برای بیمار استفاده کند.
  • در مواردی که همراه با در رفتگی لگن مشکلات دیگری نیز به وجود بیاید ( مشکلاتی مانند درگیر شدن عصب پا،شکستگی در استخوان و یا مشکلاتی در خون رسانی به لگن)، به دلیل جدی بودن مشکل بیمار نیاز به عمل جراحی خواهد داشت و برای رفع مشکل پزشک اقدام به جراحی می کند.
  • بعد از اینکه استخوان لگن جا انداخته شود برای بیمار از یخ و داروهای مسکن و ضد التهاب استفاده می شود که بتوانند علائم ایجاد شده را تحت کنترل داشته باشند.
  • در مواردی که مقدار آسیب وارده بیشتر باشد باید از تراکشن لگن استفاده شود. در تراکشن لگن با وسایل مخصوصی لگن را می کشند.
  • گاها در مواردی که در رفتگی و کشش باهم اتفاق بی افتد با تشخیص پزشک ممکن است بیمار نیاز به استفاده از بریس را برای مدتی داشته باشد.
  • برای کاهش وزن و فشاری که به لگن وارد می شود ممکن است در ابتدای دوره نقاهت و پس از درمان ،به بیمار توصیه شود که تا حد امکان و تا چند روز از چوب زیر بغل استفاده کند.
  • زمانی که وضعیت بیمار برای وارد شدن فشار به لگن توسط پزشک تایید شود جلسات فیزیوتراپی شروع می شود.

 منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم.
با تشکر، مدیریت سایت دکتر قرنی زاده، متخصص ارتوپدی

پاسخ

19 − پانزده =