آرشیو ماهانه: ژانویه 2018

علل دررفتگی مادرزادی لگن

علل دررفتگی مادرزادی لگن

در رفتگی مادرزادی لگن یا دررفتگی تکاملی لگن که به نام developmental dysplasia of the hip (DDH) نامیده می شود شامل طیفی از اختلالات می باشد که می تواند از دوران جنینی  داخل رحم شروع شود یا شروع این بیماری بعد از تولد بوده و حتی در سنین رشد رخ دهد . به همین دلیل نام این اختلال که در رفتگی مادرزادی لگن نامیده می شد به دررفتگی تکاملی  تغییر یافت . زیرا برخی از کودکان در بدو تولد مشکلی ندارند ولی بتدریج در طی رشد دچار این اختلال می شوند . دررفتگی تکاملی مفصل ران طیفی از اختلالات را شامل می شود که می تواند به صورت دررفتگی کامل باشد که سر استخوان ران در داخل کاسه لگن قرار ندارد و از ابتدا دررفتگی دارد . در این موارد معمولا پای کودک کوتاه تر از پای سمت مقابل است . و حرکات محدود می باشد . پای دررفته به اصطلاح خوب باز نمی شود و والدین در حین تعویض پوشک متوجه می شوند که پاها از هم باز نمی شود. یا می تواند به صورت نیمه دررفتگی باشد که در این موارد سراستخوان ران به صورت ناقص در تماس با کاسه لگن می باشد . فرم خفیف تر ان دیسپلازی یا کم عمق بودن کاسه لگن است که در این دو فرم ممکن است  تشخیص داده نشود. در حالت نیمه دررفته معمولا هنگامی که کودکان شروع به راه رفتن می کنند والدین با  لنگیدن فرزندشان متوجه مشکل در مفصل ران می شوند و در مواردی که خفیف تر می باشد یعنی مفصل کم عمق است ممکن است کودک هیچ علائمی نداشته باشدو گاهی ممکن است تا بزرگسالی نیز هیچ علامتی مشاهده نشود .

دررفتگی-مادرزادی-لگن

دررفتگی-مادرزادی-لگن

علل  در رفتگی تکاملی مفصل لگن

  1. عوامل ژنتیکی و فامیلی

وجود سابقه فامیلی در فرد ریسک بالایی برای ابتلا به این اختلال می باشد .

  1. جنسیت

در رفتگی تکاملی مفصل لگن در دختران 4 الی 5 برابر بیشتر از پسران دیده می شود .

  1. کودکان حاصل از بارداری اول
  2. در کودکان چند قلویی بیشتر این اختلال دیده می شود.
  3. در برخی موارد همراه بیماری های مادرزادی نظیر اختلالات ستون فقرات ، یا انحراف پا

تشخیص دررفتگی مادرزادی لگن

‎معمولا تمام کودکانی که در بیمارستان متولد می شوند توسط همکاران اطفال معاینه می شوند و در صورتی که ماما و متخصص اطفال مشکوک شوند آنها را به پزشک متخصص ارتوپد ارجاع می دهند . برای تشخیص معاینه بالینی توسط ارتوپد و متخصص مفصل ران انجام می شود که بهترین روش بررسی بیماری می باشد . درصوتی که پزشک مشکوک به این بیماری در نوزاد شود با انجام سونوگرافی مخصوص در اوایل نوزادی( در هفته سوم و چهارم ) می توان به تشخیص آن رسید. هر چه زودتر این بیماری تشخیص داده شود بهتر درمان می شود.

درمان دررفتگی مادرزادی لگن

در سنین کودکی و نوزادی با بستن بریس مخصوص به نام پاولیک هارنس درمان انجام می شود و تحت نظر قرار می گیرد. هر چه سن بیشتر شود درمان مشکل تر می شود . معمولا بعد از 6 ماهگی نوزاد نیازمند گچ گیری می باشد که در اتاق عمل و تحت بیهوشی انجام می شود که ممکن است سه بار گچ گیری صورت گیرد. در صورتی که سن بالای 12 ماهگی باشد جا اندازی به صورت بسته قابل انجام نیست و جراحی به صورت باز انجام می شود. در جا اندازی باز هم نیاز به اصلاح کم عمقی کاسه لگن می باشد که با انجام برش استخوان و اصلاح زاویه آن انجام می شود .از جمله
‎علل ثانویه ای که می تواند منجر به دررفتگی لگن شود شامل سیاه شدن سراستخوان در دوران کودکی یابیماری پرتس ،بیماری اسلیپ یا لغزش اپی فیز سر استخوان ران و شکستگی ها و آسیب هایی
‎ که در سن رشد اطراف مفصل را درگیر می کند می تواند منجر به تغییر شکل استابولوم و کم عمق شدن می شود. در بیمارانی که دارای اختلالات عصبی-عضلانی هستند مانند مبلو مننگو سل و بیماران فلج مغزی
cp می توانند در ابتدا نرمال باشند ولی در اثر ضعف و عدم تعادل عضلات به تدریج با افزایش سن دچار دررفتگی در لگن شوند.
‎معمولا دررفتگی کامل یا نیمه دررفته حداکثر بعد از راه افتادن بیمار توسط خود والد ین تشخیص داده شده و به پزشک ارجاع داده می شوند . اما مشکل اساسی در تشخیص افرادی است که دچار کم عمق بودن مفصل بدون دررفتگی هستند که به اصطلاح dysplasia نامیده می شود.این بیماران علامتی در کودکی ندارند . در صورتی که والدین سابقه فامیلی دررفتگی دارند همه کودکان بخصوص فرزند دختر خود را بایستی به فوق تخصص ارتوپد مراجعه کرده عتا معاینه شوند و در صورت نیاز با انجام رادیوگرافی یا عکس ساده از نداشتن بیماری اطمینان پیدا کنند.

عوارض دررفتگی مادرزادی لگن

‏‎دررفتگی مادرزادی لگن شایع ترین علت ثانویه آرتروز در مفصل ران می باشد . عمده خانم هایی که در کشور ما تحت جراحی تعویض مفصل ران به علت آرتروز قرار می گیرند در حقیقت افرادی هستند که از دوران کودکی یا نوجوانی دچار شکلی از این بیماری بوده اند که یا تشخیص داده نشده بودند یا درمان درستی انجام نداده اند . امروزه در صورتی که در سنین جوانی به پزشک مراجعه کنند با درمان آن از جراحی بزرگ تعویض مفصل ران جلوگیری می شود

آرتروز ثانوی به دررفتگی مفصل ران یا دیسپلازی

‎این بیماران معمولا در . در سنین نوجوانی یا جوانی (در دهه دوم تا  پنجم زندگی ) با درد حین راه رفتن یا فعالیت زیاد مراجعه می کنند به تدریج این درد با افزایش سن یا وزن بیشتر می شود . علت آن اینست که به دلیل کم عمق بودن مفصل، فشاروارده به مفصل به صورت متمرکز به بخش خارجی مفصل بیشتر از سایر قسمتها وارد می شود و باعث تخریب و آرتروز این قسمت از مفصل شده و درد را ایجاد می کند .

‎تشخیص آرتروز

‎این بیماری با رادیوگرافی ساده قابل تشخیص می باشد .

‎درمان آرتروز

‎در صورتی که قبل از بروز آرتروز واضح یا قبل از سنین 50 سال مراجعه کنند ، با روش های نگهدارنده مفصل استئوتومی پری استابولار به روش آقای گنز درمان می شود . در این روش با برش استخوان لگن قسمت کاسه لگن (استابولار) آزاد می شود و جهت و عمق آن اصلاح می شود . این عمل  جراحی فوق تخصصی می باشد که نیاز به آموزش خاص و دوره های تخصصی دارد . در ایران تعداد معدودی از جراحان این عمل را انجام می دهند . دکتر قرنی زاده از جمله این جراحان می باشد . به واسطه این عمل می توان از آرتروز بعدی جلوگیری کرد و نیاز به تعویض مفصل را در این بیماران برطرف کرد . در این روش جراحی از برشی که از قدام مفصل می باشد جراحی انجام می شود.

‎مراقبت های بعد از جراحی استوتومی

‎•  بعد از عمل باید فرد از عصا یا واکر برای راه رفتن به مدت 1.5 تا دوماه برای جوش خوردن محل جراحی استفاده کند .

‎•  بعد از عمل بر اساس نظر جراح نیاز به فیزیوتراپی می باشد که تقریبا بعد از 3 ماه دوره بازتوانی کامل خواهد شد .

‎مزایای جراحی استوتومی با حفظ مفصل

‎•  این عمل می تواند یک مفصل نرمال و طبیعی را به بیمار بازگرداند

‎•  بیمار با این جراحی مجاز به انجام فعالیت های ورزشی خواهد بود.

‎•  از آرتروز بعدی مفصل ران جلوگیری می شود. .

برخی از خدمات دکتر قرنی زاده متخصص ارتوپدی خوب در تهران:

در رفتگی لگن در بزرگسالان

در رفتگی مادرزادی لگن

شکستگی لگن

سیاه شدن سر استخوان ران

با تشکر، مدیریت سایت دکتر قرنی زاده، متخصص ارتوپدی

گیر افتادگی مفصل ران یا استابولار فمور

گیر افتادگی مفصل ران یا استابولار فمور

گیر افتادگی مفصل ران یا femuroacetabular impingement (FAI)نوعی اختلال ساختاری مفصل ران می باشد. این اختلال در تمامی سنین، از نوجوانان گرفته تا بزرگسالان دیده می شود.

در حالت طبیعی، سر استخوان فمور به راحتی داخل سوکت استابولوم (کاسه لگن) قرار می گیرد. این دو قسمت توسط لایه نازکی از غضروف پوشیده می شوند، که باعث محافظت از استخوان، و جلوگیری از ساییدگی شان می شود.

گیر افتادگی مفصل ران، زمانی اتفاق می افتد که حرکات آزاد و بدون درد مفصل سوکت و سر استخوان با مشکل روبرو می شود.نوعی اختلال ساختاری مفصل ران می باشد. این اختلال در تمامی سنین، از نوجوانان گرفته تا بزرگسالان دیده می شود.

تصاویر بیمار در جین جراحی باز :

گیر-افتادگی-مفصل-ران

گیر-افتادگی-مفصل-ران

در حالت طبیعی، سر استخوان فمور به راحتی داخل سوکت استابولوم (کاسه لگن) قرار می گیرد. این دو قسمت توسط لایه نازکی از غضروف پوشیده می شوند، که باعث محافظت از استخوان، و جلوگیری از ساییدگی شان می شود.

گیر افتادگی مفصل ران، زمانی اتفاق می افتد که حرکات آزاد و بدون درد مفصل سوکت و سر استخوان با مشکل روبرو می شود.

تصویر جراحی بعد از اصلاح گیرافتادگی مفصل ران :

گیر-افتادگی-مفصل-ران

گیر-افتادگی-مفصل-ران

علل گیر افتادگی مفصل ران

گیر افتادگی مفصل ران به دلیل تغییر شکل قسمت سر و گردن استخوان فمور، اتفاق می افتد. به مرور زمان، تکرار گیر افتادگی فمور در لبه استابولار، منجر به آسیب غضروف می شود.

افراد مبتلا به چنین اختلالی ممکن است  به هنگام تولد، مشکلات مربوط به ساختار استخوان فمور و مفصل ران را نداشته باشند.اما با رشد فرد و طی دوران بلوغ اسکلتی مفصل ران از لحاظ ساختاری، فرم غیر طبیعی به خود می گیرد. انجام فعالیت هایی که به این ناحیه فشار بیشتری وارد می کند، (مانند ورزش هایی از جمله، تنیس،اسکی، ورزشهای رزمی و از این قبیل) باعث تشدید این اختلال می شوند.

برخی از اختلالات، از جمله بیماری پرتس ( سیاه شدن سر استخوان در دوران کودکی) ، لغزش اپی فیز سر استخوان ران (بیماری اسلیپ) و شکستگی های کج جوش خورده اطراف مفصل ران  از علل بروز گیر افتادگی مفصل ران هستند.

علائم گیر افتادگی مفصل ران

در مراحل اولیه، ممکن است علایم بسیار ناچیز و فقط حین ورزش باشد اما به تدریج درد حین بلند شدن از صندلی یا پیاده شدن از خودرو دیده میشود. اما برخی از علائم رایج عبارتند از:

  • احساس سفتی در ناحیه ران، مفصل ران و یا کشاله ران
  • ناتوانی در خم کردن مفصل رانو بویژه محدودیت در چرخش به داخل
  • درد در قسمت کشاله ران، به خصوص بعد از خم شدن

تشخیص گیر افتادگی مفصل ران

تشخیص سریع و اولیه این اختلال بسیار مهم است، زیرا که عدم درمان می تواند منجر به بروز آسیب های غضروفی و استئوآرتریت شود.

پزشک، ابتدا به معاینات فیزیکی و بررسی سابقه بیماری در فرد می پردازد. در طول معاینه، توانایی انجام حرکات مفصل ران بویژه چرخش به داخل بررسی می شود.

سایر روش های تشخیصی عبارتند از:

–  رادیوگرافی (اشعه ایکس)، تصویر برداری 2 بعدی از مفصل ران

‏-  MRI، تصویر برداری 3 بعدی از بافت های نرم مانند غضروف

–  سی تی اسکن. تصویر برداری از زوایای مختلف، تولید الگوریتم کامپیوتری و ارائه تصویر 3 بعدی مفصل ران

درمان گیر افتادگی مفصل ران

در بسیاری از بیماران، این اختلال با اقدامات پیشگیرانه کنترل می شود. از جمله:

  • کاهش یک سری از فعالیت های فیزیکی
  • فیزیوتراپی
  • کنترل درد
  • تزریق

در برخی موارد، جراحی نیز توصیه می شود. جراحی، شیوه های آرتروسکوپی مفصل ران  و یا جراحی باز را شامل می شود. جراحی آرتروسکوپی، به رفع و اصلاح بد شکلی ها می پردازد. در موارد شدید، جراحی باز انجام می شود. گاهی استئوتومی (برش استخوان) جهت تسکین و رفع گیر افتادگی مفصل ران نیز صورت می گیرد و

با اصلاح تغییر شکل نامناسب سر استخوان ،تماس غیر طبیعی از بین می رود و یا کم می شود.

در افراد جوان و یا ورزشکاران، جراحی باز و یا آرتروسکوپی توصیه می شود. بعد از جراحی، بیمار بایستی دوره 3 تا 4 ماهه مراقبت های فیزیکی و یا فیزیوتراپی را داشته باشد.

در بیماران با سن بالا که دچار آرتروز ثانوی شدهند ، تعویض کامل مفصل ران نیز نیاز می شود. انتخاب شیوه درمان، به وضعیت بیمار، میزان آرتروز مفاصل، سن و میزان فعالیت بیمار بستگی دارد.

نتیجه گیری

  • میزان بروز گیر افتادگی مفصل ران، هنوز مشخص نشده است.
  • این اختلال عمدتا در نوجوانان و افراد بزرگسالی دیده می شود که تحرک بیشتری دارند.
  • عدم درمان این اختلال می تواند منجر به بروز استئوآرتریت شود.
  • جراحی گیر افتادگی مفصل ران در 80 درصد بیماران با موفقیت همراه خواهد بود.

‏Source: http://clohisyhipsurgeon.com

برخی از خدمات دکتر قرنی زاده متخصص ارتوپدی خوب در تهران:

در رفتگی لگن در بزرگسالان

در رفتگی مادرزادی لگن

شکستگی لگن

سیاه شدن سر استخوان ران

با تشکر، مدیریت سایت دکتر قرنی زاده، متخصص ارتوپدی

تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم

تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم

در تعویض مفصل ران minimal invasive total hip arthroplasty (MIS THR)، مفصل مصنوعی جایگزین مفصل ران می شود. برشهای مختلف جراحی جهت انجام این عمل وجوددارد.این روش، بسیار ایمن و موثر می باشد

در روش تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم، هدف، جایگزین کردن مفصل مصنوعی به جای مفصل آسیب دیده است. با این تفاوت که برش  کوچک تری(کمتر از ۱۰ ساتیمتر)  با حداقل اسیب به عضلات ایجاد میشود .این روش در کنترل درد و تسریع روند بهبودی موثر می باشد.

این روش با بی حسی نخاع صورت می گیرد و محل برش ها بر اساس جثه ی بیمار و ماهیت شیوه تعیین می شود.تصاویری از بیمار بعد از جراحی می باشد:

تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم

تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم

در این روش از پروتز های بازسازی کوچکتر و به اصطلاح معروف استم کوتاه استفاده  می شود.

در تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم، فرد به مدت یک تا دو روز در بیمارستان بستری می شود. بعد از جراحی، احتمال ناراحتی و ناتوانی به حداقل رسیده که با مصرف دارو قابل کنترل می باشد. بهتر است هر گونه درد و ناراحتی را به پزشک اطلاع دهید. میزان ناراحتی و درد بعد جراحی، اغلب برای بیماران قابل تحمل بوده و به سرعت برطرف می گردد.

تعویض مفصل ران کم تهاجمی.jpg2

تعویض مفصل ران کم تهاجمی.jpg2

دوران نقاهت تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم

روز جراحی، جراح شما  برنامه ای از فعالیت ها و باید و نبایدهای بعد از جراحی را در اختیار شما قرار می دهد، که ممکن است برای چند هفته بعد از مرخص شدن از بیمارستان ادامه پیدا کند. در صورت رعایت مراقبت های گفته شده از سوی پزشک متخصص ارتوپدی ، جراحی میزان موفقیت بالاتری خواهد داشت.

مزایای تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم نسبت به سایر روش های درمانی

قبل از انجام این جراحی، بررسی عواملی از جمله ماهیت مشکل مفصل ران و سلامت جسمانی بیمار باید مورد بررسی قرار بگیرد. تمام افراد گزینه مناسبی برای این شیوه نیستند، به خصوص افراد چاق و یا افرادی که بد فرمی شدید در ناحیه مفصل ران دارند.

افراد لاغر، بدون بد فرمی های شدید، بهترین گزینه برای این جراحی هستند.

اهداف تعویض مفصل ران با کمترین میزان تهاجم

  • کاهش درد
  • سرعت بهبود بالا
  • از دست دادن خون کمتر
  • مدت زمان کوتاه بستری بودن در بیمارستان

پروتزهای استفاده شده در این شیوه جراحی، تا 20 سال ماندگاری دارد. قطعا بیماران بعد از جراحی محدودیت هایی را در انجام برخی از حرکات خواهند داشت، اما میزان موفقیت این جراحی بسیار بالاست

برخی از خدمات دکتر قرنی زاده متخصص ارتوپدی خوب در تهران:

در رفتگی لگن در بزرگسالان

در رفتگی مادرزادی لگن

شکستگی لگن

سیاه شدن سر استخوان ران

با تشکر، مدیریت سایت دکتر قرنی زاده، متخصص ارتوپدی