آرشیو ماهانه: فوریه 2018

آرتروز زانو

آرتروز زانو

آرتروز به معنای التهاب مفاصل است. درد، تورم و سفتی از جمله علائم و نشانه های آرتروز می باشد. هر مفصلی از بدن می تواند درگیر آرتروز شود، به خصوص مفصل زانو.
زانو، بزرگترین و از سطحی ترین مفاصل بدن است. استخوان های این ناحیه با غضروف مفصلی پوشیده شده اند. مفصل زانو نیز توسط مایع سینوویال احاطه شده است که امکان حرکت نسبتا آزاد استخوان ها را فراهم می کند و مانع از اصطکاک و سایش استخوان ها بر روی هم می شود.
آرتروز زانو می تواند مانع از انجام بسیاری از حرکات ساده، حتی راه رفتن و یا بالا رفتن از پله ها شود. استئوآرتریت (ساییدگی مفاصل) یکی از شایع ترین انواع آرتروز است و عمدتا در افراد بالای 50 سال دیده می شود، اما می تواند افراد جوان تر را نیز درگیر کند.
در چنین وضعیتی، غضروف های موجود در مفصل زانو به تدریج ساییده می شوند، و فضای محافظ میان استخوان ها نیز کاهش می یابد، که این حالت در نهایت منجر به بروز درد در بیمار می شود.

ارتروز-زانو

ارتروز-زانو

علائم  آرتروز زانو

– سفتی و تورم مفصل زانو
– درد و تورم صبحگاهی
– تشدید درد به هنگام انجام فعالیت های شدید
– درد به هنگام خم کردن زانو

تشخیص آرتروز زانو

جهت تشخیص آرتروز زانو، متخصص ارتوپد ابتدا به بررسی علائم و نشانه ها، سوابق پزشکی بیمار، معاینات بالینی می پردازد، و تست های تشخیصی از جمله، اشعه ایکس و MRI را تجویز می کند. در این معاینات، علائمی هم چون، قرمزی، التهاب و محدوده حرکات زانو بررسی می شود.

درمان آرتروز زانو

– درمان غیر جراحی
جهت تسکین درد، بهتر است، انجام فعالیت هایی که موجب تشدید فشار به زانو می شود، تا حد امکان محدود شوند.
افرادی که چاق هستند، کاهش وزن به رفع سنگینی و فشار بر روی زانو کمک می کند.
فیزیوتراپی بعد از تسکین درد و التهاب، که باعث افزایش قوا و توان عضلات این ناحیه می شود.
درمان دارویی، نیز به تسکین علائم و درد ناشی از آرتروز کمک می کند. داروهای ضد التهابی، مانند ایبوبروفن و استامینوفن، رایج ترین داروهای تجویزی هستند.
– درمان جراحی
در صورت عدم بهبودی با روش های گفته شده، جراحی انجام می شود. از جمله:
• آرتروسکوپی. این شیوه درمانی به تشخیص و درمان مشکلات مفصلی، به خصوص مفصل زانو، کمک می کند.
• گرافت (پیوند) غضروف. این شیوه درمانی که عمدتا برای افراد جوان مورد استفاده قرار می گیرد، بافت غضروفی سالم از سایر قسمت های زانو، جایگزین بافت آرتروزی می شود.
• استئوتومی. در این روش، هر دو قسمت ساق یا ران ، برش داده شده، و با تغییر زاویه اقدام با اصلاح راستای اندام میشود تا از میزان درد کاسته شود. استئوتومی در مراحل اولیه آسیب صورت می گیرد. از آن جایی که بعد از جراحی، فشار و سنگینی بدن از بخشی از زانو که دچار آرتروز شده برداشته می شود،درد کاهش یافته و عملکرد زانو بهتر میشود.

تعویض مفصل زانو

در صورتی که زانو آسیب جدی ببیند و یا دچار آرتروز شود، امکان انجام فعالیت های ساده حتی راه رفتن نیز برای فرد دشوار خواهد شد. علاوه بر این، فرد به هنگام نشستن و یا دراز کشیدن، درد شدیدی را حس خواهد کرد.
در صورتی که درمان های دارویی و یا فیزیوتراپی، کمکی به بهبود درد و آرتروز زانو نکند، روش جراحی تعویض مفصل زانو از سوی پزشک متخصص ارتوپدی تجویز خواهد شد. این شیوه جراحی به تسکین درد، رفع بدفرمی های زانو و بازگشت توانایی و استقامت این ناحیه کمک می کند.

تعویض مفصل زانو چه زمانی نیاز می شود؟

در صورت بروز علائم و نشانه های زیر، این جراحی نیاز می شود:
– درد و سفتی شدید ناحیه زانو، مانع از انجام فعالیت های روزانه شود، و فرد بدون واکر قادر به راه رفتن نباشد
– درد نسبتا خفیف زمان استراحت، حتی هنگام خواب
– التهاب و تورم نسبتا شدید زانو
– بدفرمی های زانو مانند زانوی پرانتزی
– عدم بهبودی با داروهای ضد التهابی، دارجراحی تعویض زانووهای کورتیزونی، فیزیوتراپی و یا سایر شیوه های جراحی
برای این جراحی، محدودیت سنی و وزنی خاصی وجود ندارد، بلکه با توجه به میزان درد بیمار، توصیه می شود. به همین خاطر، درصد موفقیت  بالاست، از سنین پایین گرفته تا افرادی که در سنین بالا هستند و از آرتروزهای پیش رونده رنج می برند.
قبل از جراجی، پزشک به بررسی وضعیت جسمانی و معاینات بالینی بیمار می پردازد، سی تی اسکن و MRI را نیز تجویز می کند. با بررسی این موارد، پزشک تشخیص می دهد که جراحی تعویض مفصل زانو، بهترین شیوه درمانی در تسکین درد و بهبود عملکرد زانوی شما خواهد بود.
روند جراحی تعویض مفصل زانو
این جراحی در حدود یک تا دو ساعت طول می کشد. جراح، ابتدا غضروف و استخوان آسیب دیده را بر می دارد، سپس پروتز را در جای اصلی قرار می دهد تا عملکرد زانو به حالت اولیه خود برگردد.
فیزیوتراپی، یکی از اقدامات مهم بعد از جراحی می باشد. فیزیوتراپ، ورزش و تمرینات خاصی را جهت تقویت قوا و توان عضلات این ناحیه ارائه می دهد.
ورزش و تمرینات بدنی، به خصوص هفته های اول بعد از جراحی، بسیار مهم است. بیمار بایستی بعد از گذشت 3 تا 6 هفته از جراحی، قادر به انجام فعالیت های عادی باشد. برنامه فعالیت ها باید به این صورت باشد که فرد ابتدا شروع به راه رفتن در خانه و سپس بیرون از خانه کند، سپس سعی کند بنشیند و یا از پله ها بالا برود.
Source: https://orthoinfo.aaos.org

برخی از خدمات دکتر قرنی زاده متخصص ارتوپدی خوب در تهران:

در رفتگی لگن در بزرگسالان

در رفتگی مادرزادی لگن

شکستگی لگن

سیاه شدن سر استخوان ران

با تشکر، مدیریت سایت دکتر قرنی زاده، متخصص ارتوپدی

دررفتگی شانه

دررفتگی شانه

مفصل شانه یکی از متحرک ترین مفصل های بدن است. به همین خاطر، بیشتر در معرض آسیب و دررفتگی قرار دارد.
دررفتگی مفصل شانه ، به این معناست که سر استخوان بازو (هومروس)، از قسمت سوکت خارج، و منجر به بروز درد در ناحیه شانه می شود.

دررفتگی-شانه

دررفتگی-شانه

علائم دررفتگی شانه

• تغییر شکل
• تورم و التهاب
• بی حسی و کرخی
• ضعف
• کبودی
در برخی موارد، دررفتگی می تواند باعث پاره شدن رباط ها و تاندون ها و در نهایت آسیب های عصبی شود.
دررفتگی قدامی، یکی از شایع ترین نوع دررفتگی شانه است، که در آن، قسمت سر استخوان بازو به سمت جلو حرکت می کند.
گاهی در اثر دررفتگی، ماهیچه ها و عضلات دچار اسپاسم می شوند، که خود دلیل آسیب بیشتر خواهد بود. پزشک متخصص ارتوپدی ابتدا به بررسی و معاینه بالینی شانه می پردازد و سپس، عکس برداری را تجویز می کند. تشخیص علت دررفتگی، و یا درررفتگی قبلی بسیار مهم است.

علل دررفتگی شانه

زمین خوردن با کف دست و یا افتادن بر روی شانه، یکی از مهم ترین دلایل دررفتگی شانه می باشد. گاهی در حین انجام برخی از حرکات کششی و ورزشی، و فشار وارد بر این مفصل، تحلیل تاندون ها و رباط ها، از دیگر عوامل دررفتگی شانه هستند.

درمان دررفتگی مفصل شانه

در ابتدا پزشک، سر توپی شکل استخوان بازو را به قسمت سوکت مفصل بر می گرداند. با قرار گرفتن مفصل شانه در جای خود، درد به طور چشمگیری کاهش می یابد.

مراقبت های بعد از درمان دررفتگی شانه

  • طی چند هفته اول، استفاده از شانه بند توصیه می شود.
  • کمپرس یخ، در 3-4 روز اول، تا حد زیادی از میزان درد و التهاب کم می کند.
  • بعد از کم شدن درد و التهاب، تمرینات کششی و فیزیوتراپی آغاز می شود، تا توانایی انجام حرکات مربوط به شانه و توان عضلانی این ناحیه، به حالت قبل برگردد، و از آسیب های بعدی نیز جلوگیری شود

در صورتی که استفاده از شانه بند و فیزیوتراپی کمکی به بهبودی بیمار نکند، جراحی انجام می شود تا پارگی و کشیدگی رباط ها جبران شود و مفصل در جای خود قرار بگیرد. جراحی، بیشتر در میان ورزشکاران جوان دیده می شود.

تکرار دررفتگی شانه می تواند باعث آسیب استخوان به هومروس و یا سوکت شود.
Source: https://orthoinfo.aaos.org/en/diseases–conditions/dislocated-shoulder/

برخی از خدمات دکتر قرنی زاده متخصص ارتوپدی خوب در تهران:

در رفتگی لگن در بزرگسالان

در رفتگی مادرزادی لگن

شکستگی لگن

سیاه شدن سر استخوان ران

با تشکر، مدیریت سایت دکتر قرنی زاده، متخصص ارتوپدی

آرتروز دست

آرتروز دست

مچ دست و دست، جزء مفاصلی هستند که با همکاری هم حرکت و کار می کنند. آرتروز دست باعث می شود که فرد در انجام فعالیت های روزانه خود با مشکل رور به رو شود. در صورت عدم درمان، استخوان ها، شکل طبیعی خود را از دست می دهند، و درد و محدودیت های حرکتی نمایان می شود.

آرتروز-دست

آرتروز-دست

علائم  آرتروز دست

– درد، یکی ازشایع ترین علائم آرتروز دست است، و بیشتر زمانی اتفاق می افتد که فرد سعی در بلند کردن و یا گرفتن جسمی را دارد. در موارد شدید، فرد از شدت درد، از خواب بیدار می شود.
کار با دست، موجب تشدید درد، و استراحت موجب تسکین درد می شود. کارهایی مانند باز کردن در قوطی که بسیار ساده به نظر می رسد، با وجود درد ناشی از آرتروز دست، سخت و محدود خواهند شد. جهت پیشگیری از آرتروز دست، روش استفاده از دستان خود را تغییر دهید.
– تورم. اگر فشاری که به دست و مچ دست وارد می شود، بیشتر از توان تحمل دست باشد، مفصل متورم خواهد شد.
– احساس گرمی. به دلیل واکنش های التهابی بدن، مفصلی که دچار آرتروز می شود، کمی گرم تر به نظر می رسد.

تشخیص آرتروز دست

متخصص ارتوپد ، با معاینه دست و یا عکس برداری با اشعه ایکس و یا MRI، به تشخیص قطعی آرتروز دست می پردازد. گاهی اسکن استخوان، به تشخیص آرتروز دست در مراحل اولیه کمک می کند.

درمان آرتروز دست

درمان سریع و به موقع آرتروز دست، بسیار مهم است. اقدامات درمانی عبارتند از:
– درمان غیر جراحی
بسته به میزان پیشرفت آرتروز، میزان درگیری مفاصل، سن و میزان فعالیت بیمار، درمان دارویی، استفاده از مچ بند و یا تزریق تجویز می شود.
درمان دارویی. مصرف دارو از شدت علائم کم می کند، اما کمکی به بهبود آسیب نخواهد کرد. یکی از رایج ترین داروهای تجویزی، داروهای ضد التهابی، مانند ایبوبروفن و استامینوفن هستند که مانع از تولید مواد شیمیایی می شوند که در بروز درد و تورم نقش دارند.
تزریق. تزریق های استروئیدی که به باعث تسکین علائم می شوند، و اثر بخشی چند هفته ای تا چند ماهه دارند. اما به دلیل عوارض جانبی که دارند، از جمله، نازک شدن پوست، ضعیف شدن تاندون ها، رباط ها و هم چنین عفونت، بایستی در دوزهای محدود تزریق شوند.
مچ بند. مچ بند از عضله آسیب دیده حین فعالیت و کار با دست محافظت می کند. استفاده طولانی مدت از مچ بند می تواند باعث خشک شدن ماهیچه های دست شود.
– درمان جراحی
در صورت عدم بهبودی با روش های گفته شده، جراحی انجام می شود. هدف از جراحی و تعویض مفصل ، بهبود درد و توان حرکتی فرد می باشد. در این جراحی از موادی استفاده می شود که توان تحمل مشابه با دست را دارند.
بعد از جراحی، فرد بایستی مراقب حرکات دست خود باشد تا روند بهبودی تسریع پیدا کند. دوران نقاهت جراحی به عواملی از جمله میزان سختی جراحی و همچنین شرایط بیمار بستگی دارد. فیزیوتراپی، به بازگشت عملکرد دست ها به حالت اولیه کمک می کند.

برخی از خدمات دکتر قرنی زاده متخصص ارتوپدی خوب در تهران:

در رفتگی لگن در بزرگسالان

در رفتگی مادرزادی لگن

شکستگی لگن

سیاه شدن سر استخوان ران

با تشکر، مدیریت سایت دکتر قرنی زاده، متخصص ارتوپدی